Ptasie wesele – „Ptaškowa swajźba"

Ten wywodzący się jeszcze z czasów przed Chrystusem obyczaj opiera się na mistycznych wyobrażeniach naszych przodków.

1Ptasie wesele" - stary serbołużycki obyczaj
1Ptasie wesele" - stary serbołużycki obyczaj

Za skuteczny środek pozyskania życzliwości i przychylności bóstw natury uważało się składanie ofiary za przodków w formie żywności.

Wraz z osłabieniem wierzeń w moc duchów, ofiara za przodków przeobraziła się w prezenty dla dzieci.

Obchodzone przez dzieci 25-go stycznia „ptasie wesele" łączy się z obserwacjami świata roślin i zwierząt. W tym czasie niektóre gatunki ptaków rozpoczynają gnieżdżenie i składanie jaj, a ludzie czekają na budzącą się po zimie wiosnę.

Za obszar pochodzenia tego zwyczaju uważa się Łużyce Górne, ponieważ jest on tam szeroko rozpowszechniony.

Na Dolnych Łużycach zwyczaj ten przyjął się w przedszkolach i szkołach. Dzieci dokarmiają w zimie ptaki i mogą za to w nagrodę wziąć udział w weselu. Wystawiają talerze i miseczki na parapet i otrzymują pieczywo w kształcie sroki.

W przedszkolach „ptasie wesele” obchodzone jest ze sroką jako panną młodą i krukiem jako panem młodym. Narzeczeni są świątecznie ubrani, najczęściej w łużycki strój ludowy. Inne dzieci przebrane są za ptaki. Dzień spędza się na tańcach i śpiewie.

Dorośli organizują wieczorki towarzyskie, na których „ptasie wesele” przedstawiane jest przez zespół ludowy.