Z historii miasta Cottbus
Cottbus powstał na skrzyżowaniu dwóch ważnych dróg handlowych: "drogi solnej - drogi dolnej", ta pierwsza łączyła Niemcy środkowe ze śląskiem (Magdeburg z Wrocławiem) a druga prowadziła od Frankfertu / nad Odrą do Drezna.
Pierwszy wpis udokumentowany pochodzi z 1156- go roku. W dzisiejszym śródmieściu można prześledzić 3000 letnią historię osiedlenia. W 3- cim 4- tam wieku po urodzeniu Chrystusa osiedliły się na miejscu dzisiejszej starówki germańscy osadnicy. W 8- mym wieku osiedlili się tutaj Łużyczanie, było to zachodniosłowiańskie plemie należące dzisiaj do zrzeszenia Sorbów. Przypuszczalnie w 10- tym wieku wybudowali Serbianie / Wendowie słowiański ogród na wysepce rzeki Spree, nad zachodnim brzegiem. Na tym miejscu znajduje się dzisiaj góra zamkowa lub góra sądowa. Pod osłoną słowiańskiego grodu Wendowie założyli osadę przed zamkiem, które w 11 i 12- tym wieku rozwinęło się do wczesno miejskiej osady (Surburbium). W trakcie zdobywania i kolonizowania wschodu przez Niemcy wyznaczono cesarskiego Hrabia owegp grodu.. Poprzez planowe założenie miasta w 13- tym wieku osiedlało się coraz więcej Niemców na tym terenie. Łużyczanie i Niemcy żyją od tej pory wspólnie w tym mieście.
"Władcami Cottbus", był frankijski ród szlachetny panujący od 1199 do 1445- go roku. Ich godłem rodowym był rak, ktżry został przejąty do pieczęci miasta, a następnie do herbu miasta. Przywileju udzielił dziewiarzom w 1405 i 1406 roku Johann III.
Zaistniały od 1501- go roku rynek dziewiarski oraz korzystne położenie nad dwoma drogami handlowymi powiększyły możliwości sprzedaży. Cottbuskie sukna chęntnie były kupowane w Buehmen, Saksonii i Brandenburgu. Od 1445- go roku (oprucz roku 1807 do 1815) Cottbus znajduje się pod panowaniem Brandenburskich władców. Przywilej otworzenia mili piwa otrzymany w 1501 roku oraz coroczne organizacje rynków tekstylnych, świadczy o znaczeniu tego miasta w owym czasie.
Cholera oraz pustoszące pożary w przeciągu historii, jakrównież wieloletni zabór po wybuchu wojny 30- to letniej, przyniosły do miasta zniszczenie, biedę i nędze.
Mocny wzrost gospodarczy przeżył Cottbus na nowo, na początku 18- tego wieku poprzez osiedlenie francuskich Hugenotów. Wprowadzili oni nowe kierunki przemysłowe takie jak: hodowlę jedwabników, uprawę tytoniu, produkcję pończoch, czym ożywili rzemiosło i handel. Cottbuskie materiały były teraz znane w Danii, Szwecji, Francji i Ameryce. Po decyzji Kongresu Wiedeńskiego w 1815- tym roku przydzielony został Cottbus i całe Łużyce dolne należące dotąd do Saksonii Prusom.
Znaczny wzrost gospodarczy przeżył Cottbus w 19- tym wieku poprzez wzrastające uprzemysłowienie (przemysł włukienniczy i wydobycie węgla brunatnego) i samorząd.komunalny Cottbus staje się centrum Łużyc dolnych - miastem przemysłowym z nowoczesną infrastruktórą, budowlami kulturalno- społecznymi, ale i również miastem o zielonej nawierzchni.
Za czasów NRD był miastem okregowym i jest od 1957 roku jednym z ważniejszych dostawców węgla i energii. Również przemysł budowlany, tekstylny i meblowy oraz przemysł spożywczy kształtują strukurę miasta, które w 1976- tym roku otrzymało status dużego miasta.
Po zjednoczeniu w październiku 1990- go roku rozpoczęto prawatyzację gospodarki co przyczyniło się do znacznej zmiany struktury miasta i regionu. Jako centrum usługowe, naukowe i administracyjne, miasto otrzymało na dzień dzisiejszy funkcję głównego centrum w południowej Brandenburgii.
Utrzymanie i pielęgnowanie obyczajów ludowych zostały potraktowane jako zadanie dla przyjaciół spotkań "Heimattreff". Wszystkim mieszkańcom oraz przyjacielom Cottbus na całym świecie dajemy okazję poinformowania się o stanie aktualnego rozwoju, przeprowadzenia rozmów na rodzinne tematy czy ewentualnie wymienić między sobą materiały obrazowe.. Odwiedzcie Homepage zrzeszenia.

